“پسران سیاهرود” در گالری هپتا برپا می شود


آخرین مجموعه نقاشی های جلال الدین مشمولی با عنوان ” پسران سیاهرود “ در گالری هپتا ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۵ به نمایش در می آید.

طراح پوستر : میثم نامدار

در این مجموعه به دوره تاریخی رودخانه سیاهرود شهر قائمشهر می پردازد که از آب زلالی برخوردار بود و پسران روستاها ساعت های زیادی برای بازی و شنا در آن وقت می گذراندند و خاطره ساخته اند که امروزه این رودخانه با همه ی خاطرات – گونه های جانوری و گیاهی و زیبایی خود از دست داده است و هیچ امیدی برای بهبود آن نخواهد بود. با اینکه این مجموعه تنها به بخش آبتنی و شنای تابستانی این پسران در دهه های پنجاه و شصت می پردازد ولی می توان اذعان کرد که بخش اعظمی از جامعه جوان دهه های هفتاد و هشتاد به خاطر آلودگی بیش از حد این رودخانه نمی توانند آنرا تجربه کنند. این مجموعه شبیه عکس های یادگاری گذشته است که با دیدن آن حسرت روزهای خوب گذشته را میخوریم. البته باید اشاره کرد که گاهی با دیدن یک منطقه جغرافیایی که ممکن است تغییرات کمتری در آن صورت گرفته باشد می توان آن تجربه های را با کودکانمان به اشتراک بگذاریم ولی حیف که نمی توان برای رودخانه سیاهرود قائمشهر همچین مسئله را در نظر گرفت. این نمایشگاه در آخرین جمعه اردیبهشت سال ۱۳۹۵ در گالری هپتا واقع در تهران، خیابان ایرانشهر. بن بست نیکو شهر افتتاح خواهد شد. بیانیه ی این نمایشگاه از این قرار است:
پسران سیاهرود مادرم مرا در میان گل های سپید پنبه به دنیا می آورد و شاید به همین خاطر نزدیک ترین کودک سرزمینم هستم که با طبیعت خویشاوندی دارم. نزدیک ترین کودکی که هنوز هم در میان دشت وسیعی از گل های شبدر می دود و به ارتفاع درختان بلند قامت صنوبر بالا می رود و در رودخانه سیاهرود ده تنی به آب می زند.من و شهرام و یوسف و مهدی دوستانی هستیم که سالیان سال با کمترین لباسی ( شورت مامان دوز ) که مادرانمان دوخته اند شاد زیسته ایم و هنوز به یاد می آورم که چگونه شیطنت های دوران کودکی برای ما اسرارآمیزترین لحظه های روزگارمان بود.همه چیز ، اولین تجربه بود هر چند که کوچک بود . همه چیزدنیای مان به اندازه یک توپ دو لایه پلاستیکی بود و همین کافی بود تا ما ” پسران ” شلوغ روستا باشیم.به خاطر می آورم که با سگ و شغال محله به فاصله چند درخت سیب و آلوچه همسایگی داشتیم و ” گاو زرد ” هم بود که هم اتاقی بودیم هر از چندگاهی .کمی بیشتر که شدیم ، بیشتر فهمیدم و چقدر گران بود و سنگین . و چقدر بد بود و دشوار و چقدرهایی که ترجیح میدهم که کم باشد.حال کودکی می خواهم – نه بیشتر – و سال فقط یک فصل داشت و آن هم تابستان بود.
و امروز حالم ، کودکی است – نه بیشتر – و هنوز هم سال فقط یک فصل دارد . تابستان. لازم به ذکر است، جلال الدین مشمولی مدیر گروه هنری حجم سبز، عضو پیوسته انجمن هنرمندان نقاش ایران ، دبیر و مجری اولین جشنواره کشوری « هنر در روستا » می باشد و تا کنون در بیش از ۷۰ نمایشگاه گروهی و ۱۳ نمایشگاه انفرادی در داخل و خارج کشور شرکت داشته و همچنین از ایشان کتاب پیشگامان هنر معاصر جهان و کتاب طراحی از چهره های ماندگار ادبی و هنری ایران با عنوان « چهره به چهره » به چاپ رسیده است. آخرین مجموعه نقاشی های جلال الدین مشمولی با عنوان ” پسران سیاهرود “ در گالری هپتا ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۵ به نمایش در می آید.جلال الدین مشمولی در این مجموعه به دوره تاریخی رودخانه سیاهرود شهر قائمشهر می پردازد که از آب زلالی برخوردار بود و پسران روستاها ساعت های زیادی برای بازی و شنا در آن وقت می گذراندند و خاطره ساخته اند که امروزه این رودخانه با همه ی خاطرات – گونه های جانوری و گیاهی و زیبایی خود از دست داده است و هیچ امیدی برای بهبود آن نخواهد بود. با اینکه این مجموعه تنها به بخش آبتنی و شنای تابستانی این پسران در دهه های پنجاه و شصت می پردازد ولی می توان اذعان کرد که بخش اعظمی از جامعه جوان دهه های هفتاد و هشتاد به خاطر آلودگی بیش از حد این رودخانه نمی توانند آنرا تجربه کنند. این مجموعه شبیه عکس های یادگاری گذشته است که با دیدن آن حسرت روزهای خوب گذشته را میخوریم. البته باید اشاره کرد که گاهی با دیدن یک منطقه جغرافیایی که ممکن است تغییرات کمتری در آن صورت گرفته باشد می توان آن تجربه های را با کودکانمان به اشتراک بگذاریم ولی حیف که نمی توان برای رودخانه سیاهرود قائمشهر همچین مسئله را در نظر گرفت. این نمایشگاه در آخرین جمعه اردیبهشت سال ۱۳۹۵ در گالری هپتا واقع در تهران، خیابان ایرانشهر. بن بست نیکو شهر افتتاح خواهد شد. بیانیه ی این نمایشگاه از این قرار است:

پسران سیاهرود
مادرم مرا در میان گل های سپید پنبه به دنیا می آورد و شاید به همین خاطر نزدیک ترین کودک سرزمینم هستم که با طبیعت خویشاوندی دارم. نزدیک ترین کودکی که هنوز هم در میان دشت وسیعی از گل های شبدر می دود و به ارتفاع درختان بلند قامت صنوبر بالا می رود و در رودخانه سیاهرود ده تنی به آب می زند.من و شهرام و یوسف و مهدی دوستانی هستیم که سالیان سال با
کمترین لباسی ( شورت مامان دوز ) که مادرانمان دوخته اند شاد زیسته ایم و هنوز به یاد می آورم که چگونه شیطنت های دوران کودکی برای ما اسرارآمیزترین لحظه های روزگارمان بود.همه چیز ، اولین تجربه بود هر چند که کوچک بود . همه چیزدنیای مان به اندازه یک توپ دو لایه پلاستیکی بود و همین کافی بود تا ما ” پسران ” شلوغ روستا باشیم.به خاطر می آورم که با سگ و شغال محله
به فاصله چند درخت سیب و آلوچه همسایگی داشتیم و ” گاو زرد ” هم بود که هم اتاقی بودیم هر از چندگاهی .کمی بیشتر که شدیم ، بیشتر فهمیدم و چقدر گران بود و سنگین . و چقدر بد بود و دشوار و چقدرهایی که ترجیح میدهم که کم باشد.حال کودکی می خواهم – نه بیشتر – و سال فقط یک فصل داشت و آن هم تابستان بود.
و امروز حالم ، کودکی است – نه بیشتر – و هنوز هم سال فقط یک فصل دارد . تابستان. لازم به ذکر است، جلال الدین مشمولی مدیر گروه هنری حجم سبز، عضو پیوسته انجمن هنرمندان نقاش ایران ، دبیر و مجری اولین جشنواره کشوری « هنر در روستا » می باشد و تا کنون در بیش از ۷۰ نمایشگاه گروهی و ۱۳ نمایشگاه انفرادی در داخل و خارج کشور شرکت داشته و همچنین از ایشان کتاب پیشگامان هنر معاصر جهان و کتاب طراحی از چهره های ماندگار ادبی و هنری ایران با عنوان « چهره به چهره » به چاپ رسیده است.

طراح پوستر : میثم نامدار

به‌اشتراک‌گذاری نوشته

بدون نظر

نظر بدهید