نقاط ضعف و قوت انیمیشن شاهزاده روم را بهتر بشناسیم


انیمیشن «شاهزاده ی روم» با رسیدن به رقم فروش ۱٫۵۷۹٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان شگفتی ساز شد. اکران این فیلم سینمایی در تاریخ ۱۳ آبان آغاز شد. رسیدن به این رقم فروش تا این تاریخ آن هم برای یک انیمیشن نشان از خاص بودن آن است. ساخته ی کاملا ایرانی هادی محمدیان به عنوان فیلم اختتامیه سی و سومین جشنواره فجر برگزیده شد، فیلمی که در این جشنواره از آن تقدیر شد. اما با گذشت زمان و تبلیغات مناسب سازندگان این فیلم در صدا وسیما و شعار اینکه فرزندان خود را با خیال راحت به سینما ببرید فروش این فیلم رو به فزونی گذاشته است.

اما مهمترین دلیل موفقیت «شاهزاده ی روم»، کیفیت بی نظیر فنی فیلم به نسبت سینمای ایران و فاصله ی کم آن با سطح جهانی انیمیشن است، تا آنجا که متهم شد که این فیلم کار ایرانیان نیست. در کنار این نقطه ی قوت مورد تاکید کارشناسان فیلنامه ی ضعیف نیز مورد بحث قرار می گیرد. اما در مجموع سطح این انیمیشن دارای رتبه ی بالایی در سینمای ایران است. بی شک موفقیت این فیلم باعث می شود تا از این پس انیمیشن سازان برای ساخت آثار خود از سوژه های دینی و مذهبی ایده بگیرند، که به نظر می رسد بزرگترین خدمت سازندگان این انیمیشن نیز همین الگوسازی برای دیگران می باشد.

از نکات جالب دیگر این فیلم منابع مالی این فیلم است. به گفته کارگردان «شاهزاده ی روم» منابع مالی این فیلم نه تنها دولتی نبوده بلکه از نذر و نیاز مردم و به عنوان مثال سود یک طلافروش در بازار تامین شده است. کمبود منابع مالی در آغاز کار از روحیه ی تیم نکاسته است و تیم سازنده ی کار به دلیل انتخاب یک سوژه ی مذهبی موفق به انجام کار بزرگی شدند. به نظر می رسد در صورت موفقیت قطعی این کار با یک آمار فروش بسیار بالا که تخمین بیش از ۲٫۵ میلیارد تومانی برای فروش آن زده می شود، بتوان به ساخت قسمت های دو و سه آن نیز امیدوار بود.

داستان زندگی مادر امام زمان«عج الله تعالی فرجه الشریف» پس از ازدواج با امام حسن عسگری «علیه السلام» نیز آنقدر پیچ و خم مخصوص به خود را دارد تا سازندگان بتوانند به فکر ساخت قسمت های دو وسه این انیمیشن هم باشند. اتفاقی که می تواند با پوشش ضعف های اندک این فیلم به قوت آثار بعدی نیز کمک شایانی بکند و این سه گانه در تارک سینمای ایران بدرخشد.

اما تکرار موفق تر موفقیت فعلی و همچنین جهانی سازی آن نیاز به کمک منابع مالی بیشتر یا از سوی دولت و یا مردم دارد. منابع مالی ای که بخشی از آن می تواند با حضور مردم در سالن های سینما در موقع اکران این فیلم محقق شود و بخشی از آن نیز با کمک خیرین فرهنگی تامین شود. بنظر می رسد تکیه بر دستان مردم امیدوار کننده تر است بر تکیه بر دستان دولتی که معتقد است که به همه ی افکار هنری باید کمک بشود تا بتوانند افکارشان را منتشر کنند حتی اگر ضاله باشد و مبنای آن را این کلام رئیس جمهور قرار بدهند که هنرمند ارزشی و غیر ارزشی نداریم.

منبع

به‌اشتراک‌گذاری نوشته

بدون نظر

نظر بدهید