پدرام حربی، طراح پوستر فیلم « یحیی سکوت نکرد »


سوگند نیازمند:این‌بار تنهایی یحیی در پوستر فیلم « یحیی سکوت نکرد » نظرمان را جلب کرد تا به سراغ طراحش برویم. پدرام حربی متولد ۱۳۵۶ تهران و عضو انجمن صنفى طراحان گرافیک ایران، طراح پوستر « یحیی سکوت نکرد » است. با او که فارغ‌التحصیل  رشته گرافیک در سال ۱۳۷۸ از جهاد دانشگاهی است، به بهانه طراحی پوستر « یحیی سکوت نکرد » گفت‌وگو کرده‎ایم که می‌خوانید:

 براى طراحی یک پوستر اغلب چه نکاتى را مدنظر قرار مى‌دهید؟

فکر کنم این سؤال از آن سؤال‌هایی است که جوابش هر چند سال یک بار تغییر مى‌کند. الان مهم‌ترین نکته برایم این است که سفارش دهنده از نتیجه کار راضى باشد؛ این رضایت در صورتى مهیا مى‌شود که سفارش دهنده بداند دقیقا چه چیزى می‌خواهد و بتواند آن را به طراح و گرافیست منتقل کند. وقتى سفارش دهنده خواسته‌هایش را درست بیان مى‌کند، کارى را مى‌کنم که او می‌خواهد و سلیقه‌ام را در راستاى خواسته‌هاى او هدایت می‌کنم. نکته بعدى این است که برایم خیلى مهم است که با کسى که کار سفارش می‌دهد رابطه کارى طولانى داشته باشم؛ یعنى همکاری‌مان تنها به یک کار ختم نشود. لازمه‌ این امر هم رعایت اخلاق کارى و هم ارائه کار در حد استاندارد است. تداوم کار با یک سفارش دهنده معمولا باعث خلق آثار ماندگار و درخشانى مى‌شود.

بعد از دیدن فیلم یحیى سکوت نکرد، به عنوان طراح کار چه نشانه‎های تصویرى در ذهن‎تان پررنگ آمد؟

اولین چیزى که در ذهنم ماند شخصیت خود یحیى بود؛ تنهایى‌اش، کودکى‌اش، شیطنتش و … دومین فضایى که در فیلم من را گرفت، فضاى خانه بود، فضاى یک خانه قدیمى با اتاق‌هاى تو در تو و وسایلى قدیمى و جاهاى ممنوع؛ و فکر کنم یکى از مهم‌ترین نشانه‎هایی که با من ماند، جنین بود.

براى طراحى پوستر چقدر با کارگردان کار مشورت کردید؟

بار اول فیلم را با کارگردان، کاوه ابراهیم‌پور، دیدم؛ پس از آن ساعت‌ها با هم حرف زدیم تا فضاى مشترکى پیدا کردیم. با توجه به تمام حرف‌ها سه اتود داده شده و از بین آن‎ها این پوستر تایید شد.

یحیی-سکوت-نکرد۲

با نگاه اولیه به پوستر یحیى سکوت نکرد، تنهایى یحیى را کاملا احساس می‌کنیم، آیا این خواسته کارگردان بود که این ویژگى در پوستر واضح باشد یا خود شما؟

خواسته من بود، اما در کار گروهى من معنایى ندارد. یکى از عکس‌هاى عکاس فیلم دقیقا تصویرى بود که در ذهن داشتم و مى‌خواستم، بنابراین از آن عکس در ساخت پوستر استفاده کردم.

به نظر شما طراحى پوستر در سینماى تجربى چه تفاوتى با سینماى بدنه دارد؟

چون مخاطب سینماى تجربى را مى‌توان مخاطب خاص در نظر گرفت، دست طراحان گرافیک بازتر است و می‌توانند نسبتا کارهاى خاص‌ترى بکنند، تاکید مى‌کنم نسبتا. در واقع متاسفانه سینما بدنه در سال‌هاى اخیر قالب‌بندى خاص و محدودى براى پوستر فیلم دارد و آن گرایش به سمت پوستر کله‌اى است؛ حتى براى فیلم‌هاى تجربى هم میل سفارش دهنده بیش‌تر به سمت پوستر کله‌اى است.

به نظر شما چرا طراحى پوستر در ایران چندان جدى گرفته نمی‌شود؟

چون جایگاه این مدیا هنوز در ایران نامشخص است. معمولا سفارش‎دهنده نمی‌داند از این مدیا چه استفاده‌اى می‌خواهد بکند، یعنى نمی‌داند می‌خواهد پوستر در فروش محصولش تاثیر بگذارد یا پوستر را هم‌چون اثرى هنرى باید در نظر بگیرد و به نمایش بگذارد. این سردرگمى به مخاطب هم رسیده است؛ مخاطب عام نمی‌داند وقتى پوسترى مى‌بیند با اثرى هنرى مواجه شده یا صرفا وسیله‌اى است براى اطلاع‌رسانى؛ باید اضافه کنم که پوستر هر دو کارکرد را دارد اما از اول باید کارکرد آن مشخص شود.

دوست داشتید براى چه فیلم‌هاى دیگرى پوستر طراحى کنید؟ یا حتى طرح اولیه آن را اتود هم زدید؟

سؤال سختى است؛ براى من این‌گونه است که هر فیلمى خوب و تأثیرگذارى که مى‌بینم به پوسترش فکر می‌کنم؛ اما فیلم‌هایى هستند که همیشه در ذهنم براى آن‎ها پوستر مى‌سازم؛ براى شهرقصه، براى تمامى فیلم‌هاى على حاتمى، فیلم‌هاى بهرام بیضایى.

و به عنوان سوال آخر نظرتان راجع به گروه هنر و تجربه و فیلم‌هایى که در این گروه اکران می‌شود چیست؟

نظرم مثبت است و به آن امیدوارم و فکر مى‌کنم باعث آشتى قشر خاصى با سینما شده‌است، اما فکر می‌کنم هنوز جایگاه خودش را بین مخاطب عام پیدا نکرده است، شاید به تبلیغات بیشترى احتیاج دارد.

منبع

به‌اشتراک‌گذاری نوشته

بدون نظر

نظر بدهید