دیان کالودجروویچ از نمایشگاهش در ایران می‌گوید


دیان کالودجروویچ هنرمند صرب که چیدمان او با عنوان “گفت‎وگوها-ایران” اکنون در گالری سازمان آب به نمایش گذاشت شده است درباره این اثر گفت: این پروژه “جعبه شنی” نام دارد، عنوان اصلی این اثر “گفت‌وگوها- هولاهوپ، کش بازی، تیله‌بازی و جعبه شنی” است. این پروژه مجموعه‎ای گفت‎وگوها با کودکان کشورهای روسیه، صربستان، آذربایجان و ایران است که از سال ۲۰۱۳ آغاز شده است. البته این پروژه ادامه دارد و در آینده در کشورهای دیگری نیز انجام خواهد شد. در هر پروژه شش تا هفت کودک در سنین بین هفت تا ده سال را انتخاب کردم زیرا در این سن بچه‌ها هنوز شخصیت بزرگسال پیدا نکرده‎اند.

وی با بیان اینکه این کودکان را از طبقه‌های مختلف اجتماعی و زمینه‎های گوناگون  انتخاب کرده‎اند، گفت” من سوالات مشخصی را از کودکان همه کشورها می‎پرسم اما در هر کشور نیز با توجه ویژگی‎ها و شرایط آن کشور سوالات دیگری را به این مجموعه سوال اضافه می‏‌کنم. از آنها درباره اینکه چه رویایی دارند، از چه می‏‌ترسند از تروریسم یا جنگ چه می‏‌دانند، نخستین کاری که شروع کردم در روسیه بود، از بچه‌ها درباره تروریسم پرسیدم و از آنجا که به تازگی در محل زندگی آنها یک انفجار تروریستی اتفاق افتاده بود آنها با این مفهوم به خوبی آشنا بودند زیرا این حمله در مدرسه‎ای رخ داده بود و در آن ۳۰۰ دانش آموز نیز کشته شده بودند. با این حال در مقایسه با آنها بچه‎های صرب یا ایرانی گاه حتی نمی‎توانستند این کلمه را تلفظ کنند چه رسد به آنکه معنای آن را بدانند.

این هنرمند با اشاره به اینکه در این پروژه به شکل جداگانه و در استودیو با بچه‎ها مصاحبه می‌کند افزود: پس از انجام مصاحبه خود را به عنوان مصاحبه‎گر حذف کردم، به این ترتیب از هر یک از هفت بلندگوی داخل گالری صدای یک کودک خاص پخش می‏‌شود به شکلی که گویی این کودکان با هم در حال گفت‌وگو هستند.



dejan

کالودجروویچ همچنین گفت: به لحاظ بصری آنچه می‎بینید یک جعبه شنی است. در هر کشور من با توجه به مفهومی که آن کشور برایم داشت عنصر خاصی را انتخاب کردم، به عنوان مثال در روسیه روی یک سطح مشکی لی لی کشیدم یا در صربستان به تعداد بچه‎هایی که در آن سال به دنیا آمده بودند تیله شیشه‎ای در کف گالری ریخته شده بود. در آذربایجان با توجه به زبان‎های روسی، آذری و لزگی که در آنجا مردم به آن سخت می‏‌گویند روی مکعب‎های بازی که در ابعاد بزرگی ساخته شده بودند از حروف این زبان‎ها استفاده کردم. این نمایشگاه‎ها خیلی آزاد هستند و همه می‎توانند با این ابزارهایی که در گالری وجود دارد بازی کنند. در صربستان تیله‌ها برای همه مردم رایگان بودند و هر کسی می‎توانست برای خود تیله بردارد هرچند اجازه نداشتند دایره تیله‎ها را به هم بریزند.

وی درباره ارتباط بین مقوله بازی کردن در کنار گفت‎‌وگوهای جدی که میان کودکان در حال وقوع است نیز اظهار کرد: برای من موقعیتی که در جریان این اینستالشن به وجود می‎آید جالب است زیرا با آنکه بچه‌ها در حال یک بحث جدی هستند در حالی که بازی به عنوان یک فعالیت سرگرم‎کننده در گالری وجود دارد و تقابل این دو برای من جالب توجه است. نکته‎ای که بد نیست بگویم این است که به زودی این گفت‎وگوها در کنار عکس‎های این نمایشگاه‎ها در قالب یک کتاب منتشر خواهد شد زیرا از جنبه‎های بسیاری گفت‎وگوهای میان این کودکان تامل برانگیز است.

_mr_5740__large

این هنرمند همچنین درباره اثری که به ایران اختصاص دارد نیز توضیح داد: برای هریک از کشورها عنصر بصری و حجمی خاصی را با توجه به ویژگی‎های آن کشور انتخاب می‌کنم. برای ایران از ابتدا بدون هیچ فکری و به طور غریزی جعبه شنی را انتخاب کردم هرچند باید در نهایت در آن کشور حضور داشته باشم تا بتوانم آن را تکمیل کنم. این جعبه شنی دارای یک فرم بسته است که نمای آن چیزی است که همگان در مورد ایران فکر می‏‌کنند با این حال درون این جعبه از شن پر شده است، ماده‎ای که حالتی شاعرانه و رها دارد و برای من سمبل آزادی است و باد می‏‌تواند آنرا حرکت دهد. این عنصر برای من به مردم ایران شباهت دارد که بسیار مردم خوب و آزادی هستند. در مقابل مثلا آذربایجان گرچه به عنوان یک کشور آزاد معرفی می‏‌شود و شاید همه چیز در خیابان‎های آن بسیار زیبا باشد اما نوعی دیکتاتوری در آن وجود دارد و همه چیز در آنجا ظاهری است.

کالودجروویچ با بیان اینکه جعبه شنی برای او از منظر دیگری نیز قابل توجه است گفت: همه جای دنیا در کنار زمین‎های بازی یا هرجای دیگری می‌توانید جعبه‎های شنی که برای بازی بچه‎ها تعبیه شده است را ببینید در حالی که در ایران این جعبه‎ها معمول نیستند و بچه‎ها تنها در ساحل دریا می‌توانند شن‎بازی کنند. دیگر اینکه شکل این جعبه هندسی و بخشی از فرهنگ تصویری ایران به آثار هندسی تعلق دارد و از این نظر به نظرم فرم جعبه به ایران نزدیک است.

وی افزود: هر یک از این پروژه‎ها ویژه همان کشور ساخته شده‌اند و در همان کشور نیز نمایش داده می‌شود با این حال این آثار ممکن است در موزه‎ها یا مراکز دیگری در سایر کشورهای جهان نیز به نمایش گذاشته شوند.

این هنرمند با اشاره به اینکه هنر به نظر او کارهای دکوراتیو نیست، درباره تاثیر این چیدمان بر مخاطب گفت: هنر برای امری است که در دیگران چالش ایجاد می‏‌کند و باعث می‏‌شود آنها به موضوعات دوباره فکر کنند و برای این چالش‌ها پاسخی بیایند.

دیان کالودجروویچ متولد بلگراد پایتخت صربستان است. او جوایز و افتخارات متعددی در زمینه هنرهای دیداری به خود اختصاص داده است و فارغ‎التحصیل کارشناسی ارشد در رشته هنرهای دیداری از آکادمی هنرهای زیبای بلگراد در سال ۲۰۰۴ است. او از آغاز فعالیت‎ هنری خود در سال‎های دهه ۹۰ میلادی، پیوستار میان مصرف‎گرایی و دوران کودکی را کاوش می‎کند تا تحلیلی مناسب برای شکل‎گیری هویت و ثبات شکل‎های بازنمودی بیابد.

آثار کالودجروویچ در مجموعه‎‌های شخصی و عمومی بسیاری از قبیل “موسا، “کنتاکت”، “استراباگ”، “موزه سالزبورگ”، “ای پی تی برلین”، “موزه شهر بلگراد” و … حفظ و نگهداری می‏‌شود. این هنرمند اکنون در وین زندگی و کار می‏‌کند.

نمایش چیدمان “گفت‌وگوها-ایران” تا ۲۲ مرداد ماه در گالری سازمان آب به نشانی میدان هفت تیر، خیابان مفتح جنوبی، خیابان بوربور، خیبان خاقانی، بن بست روشن منش، پلاک دو طبقه دوم ادامه دارد.

منبع

به‌اشتراک‌گذاری نوشته

بدون نظر

نظر بدهید